Ha allen,

Hierbij een update van de afgelopen week toen mijn vader, moeder en twee broers mij bezochten in de VS. Morgen vertrekken ze weer (helaas). We hebben enorm veel ondernomen de afgelopen week. 

De tweede dag was de baggage nog steeds niet gearriveerd, maar ze hadden toch kleding nodig. Daarom zijn we maar naar het winkelcentrum in Chapel Hill gegaan. Een overdekt centrum met vele winkeltjes voor kleding voedsel etc. Uiteraard was het net voor kerst en druk. In ieder geval werd er goed geshopt en bijna iedereen heeft wel wat kunnen vinden. Daarna zijn we naar een plaatselijk moerasje geweest hier net onder Kent voor een korte wandeling in een landschap gevormd door de laatste ijstijd. Ok, ook nu lag er sneeuw en sneeuwballen waren dan ook snel gemaakt. Als alles dichtbij is, kan veel gedaan worden. Daarom hebben we met de auto een kleine toer gemaakt door de campus van de universiteit hierzo: van het ene eind (stadion van de american footballers) tot de westkant (McGilvrey Hall, waar ik in lesgeef/studeer). Zo hebben ze dan ook eens gezien hoe uitgestrekt het wel niet is. Ruimte zat in de VS!

De dag erna was het tijd om eens een beetje te gaan reizen: naar Cleveland naar het Rock & Roll Hall of Fame Museum, een van de grootste attracties van Ohio. De geschiedenis van rock en vele attributen van sterren zoals Bon Jovi, the Beatles, Rolling Stones waren hier te zien. De definitie van rock & roll was een beetje breed daar ook Madonna en Michael Jackson voorbij kwamen. In de bovenste verdieping was er een 3D concert dmv een 3D bril te zien van U2 (vertigo tour dacht ik). Erg mooi en hard geluid (volgens mijn moeder). Ik ben het wel gewend met de vele concerten in het verleden die ik heb mogen zien. Helaas mochten er geen foto's gemaakt worden in het hele museum omdat sommige artiesten dat niet willen hebben. Lekker dagje zo. Goed nieuws was ook dat de koffers van mijn ouders en broers waren aangekomen. Alles zat er nog in gelukkig.

Het weernieuws vertelde ons dat het de volgende dag een goede dag zou zijn voor de Niagara watervallen op de Canadees/Amerikaanse grens. Niet te koud (dwz <-5 overdag en geen sneeuw). Zo gezegd zo gedaan en in de vroege ochtend vertrokken. Na ruim 4 uur rijden kwamen we aan en we hebben auto aan de Amerikaanse kant gezet. Kort de Amerikaanse watervallen bekeken. Helaas waren de mooiste delen afgesloten zodat we niet heel dichtbij konden komen. Toch mooie plaatjes geschoten! Ook de heel tamme eekhoorns lieten zich gemakkelijk fotograferen, op zoek naar eten vooral en meestal goed 'gevoerd' door de toeristen. Daarna zijn we naar de Canadese kant gelopen over de Niagara rivier. De douane stelde niet veel voor en voor we het wisten stonden we officieel in Canada (ook al lag de grens op het midden van de brug en was de douane aan het eind van de brug). De Canadese kant is stukken mooier omdat we uitzicht hadden op de watervallen. Op weg naar de grootste watervallen ('paardenschoen-watervallen' vrij vertaald) werd het steeds ijziger vanwege de damp van de watervallen die constant bevroor aan alles vast. Enorme veel ijs op de bomen en hekken. Een zeer winters en uniek landschap, en dus ook erg koud en nattig vanwege de damp. Dit keer konden we er wel dichtbij komen. Toen werd het al gauw donker en besloten we terug naar Amerika te lopen en terug te rijden in het donker. Ik had de watervallen in de zomer al gezien (in mei), maar in de winter is het toch heel anders met al het ijs en ook zonder meer de moeite waard.

De tientallen meters hoge watervallen op de achtergrond van een verijsde boom.

De volgende dag was het kerst en heel regenachtig. De sneeuw regende weg en het was een dag met kerk en spelletjes. Niet veel gedaan uiteraard omdat eea dichtzat en vanwege het weer. Ook niet verkeerd om een dagje rust te hebben na een dag vol avontuur en met een vermoeiende reis.

De dag erna gingen we op verzoek van vooral moeders de Amish bekijken, een 90 min ten zuiden van Kent. Deze christelijke mensen zijn overgekomen van Zwitserland in de 16e eeuw en leven eigenlijk nog steeds zo, vaak zonder enige vorm van technologie. Nauwe verwanten, de Mennonites, hebben hun ontstaan te danken aan een Nederlandse priester, ook in de 16e eeuw. De Amish hebben klederdracht vaak en rijden nog letterlijk met paard en wagen over de wegen, terwijl de Mennonites wel de nieuwste technologie hebben geaccepteerd. De mensen spreken 'Pennsylvania Dutch', wat eigenlijk een verbasterd Duits is, geen Nederlands. Ik denk gewoonweg een vertaalfoutje. Een leuk dagje cultuur dus. 

De twee volgende dagen was het droog in de hoofdstad van de VS, Washtington DC. Na wikken en wegen met New York, zijn we daar de 27e heen gereist voor een twee dagen daar met overnachting (incl reistijd). Cristina is ook meegeweest. Na een lange reis van ca 7 uur waren we aangekomen in de Maryland waar ons motel was, want in DC zelf is het onbetaalbaar. Jaja, zelfs in de USA hebben ze treinen en dus zijn we met de auto naar een treinstation gegaan buiten de stad, daar geparkeerd en de metro genomen naar de binnenstad van DC (wat een autonomen stad is en niet tot een bepaalde staat behoord). De eerste dag hebben we langs het Capitol gelopen (waar de Senaat en het Huis van Afgevaardigden in zit, zeg maar de Eerste en Tweede Kamer in Nederland). Daarna terug gelopen over de 'Mall' naar de pilaar (of de naald volgens mijn vader), oftewel het Washington Monument ter gedenking van de eerste president van de VS: George Washington. Alsof het nog niet genoeg was, hebben we ook het Witte Huis even meegepakt waar Obama's kantoor is. (Hij kwam ons niet de hand schudden ). Een paar mooie foto's waard dus, want dit zijn natuurlijk de bekendste gebouwen van Amerika. De laatste paar uur zijn we het Natuurhistorisch Museum ingedoken met daarin fossielen en tegenwoordige dieren. Een enorm museum en zonder meer een van de mooiste ter wereld (en ook nog eens gratis, iets dat Ollanders altijd leuk vinden). Moe terug naar de metro en naar bedje toe. Oogjes dicht en snaveltjes toe. 

Wie stoat doar noe te kiekn bie dat bekende gebouw?

Ook de tweede dag wilden we nog het een en ander zien en daarom zijn we naar het Pentagon vertrokken (weer met de auto en vervolgens metro), het hoofdkwartier van de Amerikaanse Defensie. Op 11 sept 2001 is ook hier een vliegtuig geland en zijn er een 'slechts' kleine 200 doden gevallen. Aan die kant van het gebouw is er dan ook een monument, de enige plaats waar gefotografeerd mocht worden. Zeer zwaar bewaakt verder. Ook een van de bekendste gebouwen van de VS, dat overigens in de staat Virginia ligt. Daarna weer met de metro de binnenstad in en daar nog het eea bekeken. Als je echt alle musea goed wilt bekijken heb je toch meer tijd nodig, maar das natuurlijk ook heel persoonlijk. Mijn broertjes zijn sneller klaar dan ik. Toen de lange terugreis en in het Appalachian gebergte begon het te sneeuwen tot in Ohio. We zijn veilig aangekomen gelukkig. 

Vandaag zijn we naar Akron, een stad ten westen van Kent, gereden om daar de overigens saaie binnenstad vluchtig te bekijken (met een kleine ijsbaan). Er bleek weinig te beleven en we zijn daarom weer naar Chapel Hill gegaan, het winkelcentrum dat ook in Akron ligt. Vooral Dominick weet wel wat shoppen is en heeft een hoop kleren aangeschaft. Het is hier namelijk veel goedkoper dan in Nederland, zeker na de kerstdagen als veel dingen zijn afgeprijst. Na afdingen hebben Bernie en ik een Calvin Klein winterjas aangeschaft bij een van de grootste kledingketens in de VS: Macy's. Buitengewoon grappig dat ons voorstel zomaar geaccepteerd werd . Boodschappen en vanavond gaan we nog even bowlen op de laatste avond voor vertrek. Morgen vertrekken ze helaas weer naar Nederland na een heel bijzondere en leuke week. Ik denk dat ze een redelijk beeld van Amerika hebben gekregen voor zover dat kan in 11 dagen. En nu maar hopen dan de koffers goed aankomen bij de terugreis.

Update (2:45 in de nacht): Bowlen was leuk en we hebben twee spelletjes gedaan. Daarna was het al gauw weer naar huis en beginnen in te pakken. Helaas sneed pa de onderkant van zijn voet aan gebroken glas en moesten we naar het ziekenhuis. Daar bleek dat er geen glas was achtergebleven en de wond is gehecht (5 hechtingen). Als het goed is, komt hij morgen aan op Schiphol op krukken die we mochten meenemen naar Nederland. 

Foto's van de afgelopen week volgen binnenkort, want het zijn me er een hoop en heb gelimiteerde tijd gehad deze week. Overmorgen vertrek ik naar China met Cristina voor ruim twee weken en zal ik mijn website waarschijnlijk niet kunnen updaten. Daarna wel, met een verslag en foto's van deze niet-westerse cultuur. Een enorme reis en ervaring staan voor de boeg.

Bedankt voor alle berichten van afgelopen week namens allen.

Adiël