Logo
 
Nederlands
Blog
terug in Californië PDF Print E-mail
maandag, 10 september 2018 00:18

Hallo,

Leuk dat je er weer bent voor deze blog! Het gaat best prima hier in Californië na zo’n tijd in Nederland. Gelukkig viel de jetleg erg mee en heb er eigenlijk niet tot nauwelijks last van gehad met slapen, al was ik wel iets vermoeider die week. Goed natuurlijk om weer thuis te zijn bij de vrouw. Twee weken op het werk zitten er alweer op: er is weinig veranderd want alle promovendi en postdocs zijn er nog. Wat wel anders is, is het aantal bachelorstudenten dat ik begeleid met onderzoek. Afgelopen week is er één nieuwe student begonnen, terwijl er ook een aantal doorgaan van vorig semester, waardoor ik er dit semester drie heb. Veel meer is ook niet ideaal voor de studenten zelf, want ik ben dit semester een aantal weken weg van kantoor.

Eén van die reisjes staat al over twee weken voor de deur en wel naar Nederland. In juli tijdens  een conferentie in Parijs kreeg ik een uitnodiging om een zogenaamde keynote speaker te zijn voor een ééndaags symposium over “Crustacea through time” in het Oertijdmuseum in Boxtel op 28 september, georganiseerd door de Paleobiologische Kring. Dat is een hele eer, want ik ben pas tien jaar bezig met onderzoek aan fossiele kreeftachtigen. Het kost dan wel twee volle reisdagen, maar omdat de Paleobiologische Kring mijn vlucht heeft kunnen vergoeden, kan ik toch komen. Ik blijf niet voor één dagje in Nederland maar voor een ruime week, want drie dagen inclusief reis is niet echt gezond en bovendien veel duurder voor de Paleobiologische Kring. Bovendien kan ik nu ook mijn kleine neefje van een maand oud dan en familie weer even zien in het weekend.

alt

Een sfeerbeeld vanuit ons balkon met pelikanen en ander gevogelte.

Tot de reis is het nog even hard doorwerken hier. Afgelopen weken heb ik een groot manuscript met vijf collega’s kunnen afronden van ca. 100 pagina’s over rovers en sporen daarvan in de vroegere oceanen. Ben blij dat we het af hebben kunnen ronden in de zomer met behulp van collega’s! Verder werk ik flink door aan een aantal manuscripten om ze deze herfst klaar te stromen om te verzenden, onder meer over fossiele krabben en kreeften. Een ander spannende ontwikkeling is een enorm beursvoorstel die we eind van de week willen verzenden naar de Amerikaanse versie van NWO (Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek). De kans op goedkeuring is niet heel groot omdat er bijzonder veel voorstellen worden ingediend, maar we gaan er wel voor!

Tot over twee weken, wat een dag zal zijn voor het reisje naar Nederland.

Doei,

Adiël

 
Nederland en neefje PDF Print E-mail
dinsdag, 28 augustus 2018 03:07

Hallo!

De laatste blog dateert alweer van halverwege juli na de conferentie in Parijs, maar nu ik weer terug ben in de Californië komt er regelmatig een blogje, zo om de twee weken zoals in de afgelopen jaren. Waar zal ik beginnen na zes weken Nederland? Ten eerste heb ik een heel aantal vrienden en familieleden kunnen bezoeken want dat was alweer een jaar geleden voor veel mensen. Voor vrienden betekende dat vooral treinreisjes maken om ze te bezoeken, maar met diverse kortingen via de NS Spoordeelwinkel vielen de kosten nog behoorlijk mee want de trein is duur geworden in Nederland zeg! Autorijden heb ik trouwens heel weinig gedaan, want die tijd dat je aan het stuur zit kun je niet gebruiken en de auto van mijn ouders was lang niet altijd beschikbaar. En autorijden is ook niet mijn hobby overigens. Familieleden kwamen ook langs zo nu en dan, en zeker op de 7e augustus toen mijn vader jarig was. Op zijn verjaardag was ik al heel lang niet meer geweest omdat ik meestal in mei, juni en/of juli in Nederland ben. Het was mooi om een groot deel van de familie weer eens te zien en erbij te zijn. Er waren zelfs nog enkele gelegenheden om ook eens neven en nichten te zien die ik al jaren niet heb gezien soms. Toch leuk om weer eens mee te kunnen pakken!

alt

Gezinsuitje.

Daarnaast heb ik nog een aantal dingen kunnen doen met mijn ouders zoals gaan naar enorme bergen aan zandsculpturen in Elburg, midgetgolven, spelletjes spelen, en met vaders naar de wedstrijd om de Johan Cruijffschaal die jammerlijk verloren werd door PSV met penalties tot blijdschap van vader. Ook met het gezin was er wat te beleven zoals een zogenaamde Escape Room in voor een uur en daarna onbeperkt uit eten, wat dus vele uren duurde. Karin was tegen die tijd al flink zwanger en was op de 19e augustus uitgeteld. Voor mij was het wel spannend of de kleine op tijd zo komen vanwege mijn vertrek op de 26e. Een aantal dagen voor mijn vertrek had ik er een hard hoofd in, maar toen ging op de 24e de huistelefoon. Al gauw had ik door dat mijn moeder met Bernie aan het praten was over zijn pasgeboren zoon Iven Roan Klompmaker. Iedereen blij! Die avond en volgende dag ben ik met mijn ouders naaar het ziekenhuis en hun thuis geweest om kraambezoek naar het kleine manneke. Goed getimed Iven!  

alt

Trotse grootouders op de avond van de geboortedag.

Eén van de hoogtepunten was ook de festivalzaterdag van Huntenpop. Samen met een vriend ben ik daar een avondje naar toe gegaan. Met name K’s Choice was steengoed en we konden nog vooraan staan ook. Dat concertje staat in mijn top 5!

Al was het op de festivalavond goed vertoeven qua weer, het grootste gedeelte van de zes weken Nederland was erg warm en droog. Dat betekende dat het lekker was in de avond en ook helder. Een mooie gelegenheid om mijn nieuwe camera eens goed te testen met de maan. Dat is redelijk gelukt gedurende ca. twee weken achtereen inclusief de spectaculaire bloedmaannacht in het midden van die periode. De bloedmaan was eerst niet goed te zien, maar werd steeds duidelijker. Erg mooi, en zeker ook toen het eerste directe zonlicht weer weerkaatst werd! Dat was nog eens wat anders dan de zonsverduistering die helemaal niet te zien was door bewolking in Californië vorig jaar zomer. Die periode van twee weken betekende ook lang opblijven tijdens het laatste gedeelte toen de maan pas een paar uur na middernacht opkwam. Het was echter toch erg warm op mijn oude slaapkamer boven.

alt

De bloedmaan op 27 juli verdwijnt langzaam weer nadat het zonlicht weer direct weerkaatst wordt naar de aarde.

Wie denkt dat het allemaal als vakantie klinkt, heeft het mis. Parijs was natuurlijk werk met die conferentie, al was er gelukkig ook ruimte om de stad enigzins te zien. In Nederland heb ik flink gewerkt aan een verhaal over Jura en Krijt krabben en aan het afmaken van een review artikel over predatiesporen in de vroegere oceanen. Die laatste is nu bijna af na enkele jaren werk met flinke tussenpozen. Het artikel over competitie in de oceaan, waar ik het over had in de vorige blog, is nu ook gepubliceerd met paginanummers in het augustusnummer. Daarnaast heb ik er nog eentje zelf online gezet als zogenaamde preprint, wat betekent dat het verhaal nog niet gereviewd is door specialisten. Iedereen is welkom om commentaar te leveren overigens op dit verhaal over fossiele kreeftachtigen in en nabij plaatsen waar methaan opborrelde in de oceaan in het verleden! 

Tenslotte....het was erg leuk om zo lang in Nederland te kunnen en mogen verblijven, maar het is ook fijn om weer terug in huis te zijn. Het is lang geleden dat Cristina en ik zo lang bij elkaar vandaan waren (2011 was ook zo’n lange zomer). Volgende keer meer over reisjes in de komende maanden!

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op dinsdag, 28 augustus 2018 03:21
 
Parijs PDF Print E-mail
zondag, 15 juli 2018 21:25

Hallo,

Hartelijke groeten uit Nederland waar dit blog is afgemaakt. De week voor vertrek naar Frankrijk is het druk geweest: je kent het wel dat veel dingen klaar moeten komen voor vertrek of geregeld moeten worden om er in de komende periode mee door te kunnen gaan. Zo heb ik bijvoorbeeld de laatste foto’s gemaakt van fossiele krabben om ze daarna terug te sturen naar een museum in South Dakota waarvan het materiaal geleend was. Dat materiaal wordt meegenomen voor een studie waarvoor ik later dit jaar naar New York ga naar het American Museum of Natural History. Van veel andere krabben zijn ook foto’s gemaakt om verder te kunnen werken aan een publicatie in de zomer in Nederland. Nog even naar de dokter geweest om nog eens naar de knie te laten kijken. Niet geheel tot mijn verbazing moet ik meer rek en strekoefeningen gaan doen, waar ik mee begonnen ben in Parijs. Een röntgenfoto leverde niets op zoals verwacht.

alt

Kenmerkende ronde ramen van de Notre Dame in Parijs.


Op moment van schrijven ben ik in Parijs, en de laatste hand aan deze blog zal in Nederland worden gelegd. De vlucht naar Parijs is bijzonder goed verlopen want het was rechtstreeks, de prijs kon niet beter, heb kunnen slapen tijdens de overnachtse vlucht, ik had een rij voor mij alleen en vertraging was er niet. Aangekomen in Parijs een treintje gepakt naar het centrum, en gelukkig had ik eurobiljetten mee want mijn Nederlandse bankkaart en Amerikaanse creditcard deden het niet. Een uurtje later kwam ik aan bij mijn verblijfadres in een rustige buurt bij een vriendelijke oudere Franse vrouw, waar ik ook nog eens goed ontbijt kreeg. Kan niet veel beter dus. De volgende dag begon de internationale paleontologische conferentie al in de middag met normale sessies. In de ochtend even bijkomen door alvast wat bezienswaardigheden mee te pakken zoals de welbekende Notre Dame kathedraal met de kenmerkende ronde ramen en het Franse Panthéon waar onder meer wetenschappers Pierre en Marie Curie liggen. In de opvolgende anderhalve dag veel collega’s weer gezien en zelf een praatje gehouden over bewaarde spieren en afdrukken daarvan in fossiele kreeftachtigen. Vooral die afdrukken worden vaak niet herkend. Op die dinsdag met collega’s voetbal wezen kijken in een bar waar de Fransen ondanks de winst op België maar matig enthousiast waren. Dat gold niet voor een straat verderop waar het veel drukker was en heel veel toeterende auto’s waren na afloop en tot diep in de nacht. Zo laat heb ik het niet gemaakt want de volgende wilde ik niet de morgen verspelen.... Dat is ook niet gebuurd want net zoals andere dagen om 7 uur opgestaan en ditmaal naar het Louvre gegaan; het was namelijk een vrije dag tussen de 4 conferentiedagen door. Niets te klagen daarover als je voor het eerst in Parijs bent. Het Louvre was héél uitgestrekt zodat je niet alles goed kan bekijken in een dag. Toch heb ik bijna alles kunnen zien want het was langer open dan normaal en ik hoefde maar een half uurtje in de rij te staan om binnen te geraken. Wellicht bekendste kunstwerk is de toch kleine Mona Lisa waar het 15 rij dik stond. Andere werken zoals landschapsschilderijen en die van boten vind ik veel mooier alsook schitterende beeldhouwwerken en Griekse vazen. Heel vermoeiend dagje met veel trappen. Dat was minder de dag erop toen de conferentie weer begon. Na afloop en tussen de middag samen collega Matus Hyzny en zijn dochter doorgebracht in het museum en tijdens diner. En vrijdag weer na afloop van de conferentie. Zo heb ik nog een deel van de fossiele kreeftachtigen kunnen zien en enkele foto’s gemaakt. Daarna zijn we nog naar de tentoonstellingen wezen kijken van zowel fossielen als moderne skeletten. In alcohol bewaarde beesten met twee hoofden waren bizar. Later die avond ben ik naar de Arc de Triomphe gereden met de metro waar het vooral in de ochtenden en in de avondspits soms proppen was. Die boog was indrukwekkend qua bouw, plaatsing en hoogte van 50 m en dus uitzicht. Heb de 276 treden voorzichtig genomen en zo is de knie heel gebleven. De zaterdag, 14 juli, was de nationale feestdag van Frankrijk, en daarvoor ben ik nog een dagje extra gebleven. In de middag wederom met Matus en dochter op pad geweest. Een mooi boottochtje op de Seine rivier kunnen maken en ook nog het Legermuseum en Les Invalides deels gezien met blijkbaar ook de tombe van Napoleon. Daarna ben ik naar de Eiffeltoren gegaan bij het enorme grasveld van de Champ de Mars om daar te wachten. Urenlang want het was me aangeraden door de huisbazin om er vroeg te zijn. Ik was er om 5 uur om een klassiek concert later op de avond en vooral de vuurwerkshow van 11 uur te zien, wat allemaal gratis was. Het was zeker de moeite waard en kon alles goed zien! Dat is wel even geleden voor vuurwerk overigens.

alt

Vuurwerk en lichtshow op de nationale feestdag voor de Fransen. Een heel aantal video's is gelukt.

Daarnaast is er nog iets leuks gebeurd. Mijn eerste wetenschappelijke publicatie van 2018 is online gepubliceerd. Dit artikel in het bekende vakblad Geology laat zien dat een extreme vorm van competitie tussen soorten waarbij de ene soort nooit tot zelden voorkomt met een andere soort nauwelijks voorkomt in en op huidige en vroegere oceaanbodems, zelfs niet voor nauwverwante soorten. Hier kwam veel statistiek bij kijken en voorwerk resulterend in drie pagina’s text en een grote bijlage voor de liefhebbers van details. Vijf jaar geleden heb ik ook al in dit blad mogen staan als hoofdauteur. Ditmaal is samen met mijn huidige adviseur in Berkeley. 

Tot de volgende keer!

Adiël

 

 

 
zeilen PDF Print E-mail
zondag, 24 juni 2018 20:47

Hallo allemaal,

Afgelopen zaterdag zijn we er eens op uit getrokken om een zeiltocht te maken; het was overigens Cristina’s verjaardag. Kunnen we zeilen dan? Zeker niet maar met een hoop centjes neerleggen net zoals andere mensen wordt het voor je gedaan. Zo zijn we vanuit San Francisco vertrokken, rondom Alcatraz gevaren en toen onder de Golden Gate brug door. Het was iets heiig maar het uitzicht was toch goed. Veel foto’s geschoten met mijn nieuwe camera overigens, van vogels, zeeleeuwen en -honden, andere zeilboten, kite-surfers en het landschap. Nadat we vervolgens uit een spiegeldoolhof zijn geraakt, even echte Britse fish & chips gehad bij een speciaalzaak.

alt

Net onder de brug door aan de kant van de Stille Oceaan. De zon schijnt hier naar de brug toe waardoor de kleur goed te zien is.

Een beetje ontspannen is lekker op z’n tijd want ben erg druk met mijn hobby wat voor veel andere mensen werk heet. Meest opmerkelijke van de afgelopen twee weken was wellicht een bezoek aan San Francisco, en wel het California Academy of Sciences. Niet om dit museum wederom te bekijken, maar om een gedeelte van de kreeftachtigencollectie te bestuderen en fotograferen voor lopend onderzoek. Ik heb zowel bestaande als fossiele individuen in mijn handen gehad. Het collectiepersoneel was zo vriendelijk om alles al van te voren klaar te leggen zodat alles in één dag is afgekomen.

Met een ander onderzoek over hoe belangrijk extreme competitie nu eigenlijk is en was in de oceanen gaat het de goede kant. We kregen de reviews terug die over het algemeen positief waren, en de revisie is inmiddels bijna klaar. Met geluk wordt het nog dit jaar gepubliceerd, maar later meer daarover. Er wordt verder gewerkt aan diverse manuscripten en veel foto’s zijn gemaakt in de afgelopen twee weken. 

Zo tussen het werk door, als ik thuis zit tenminste, wil ik nog wel eens een op voorhand leuk lijkende WK voetbalwedstrijd opzetten. En meestal valt het niet tegen met wedstrijden als Spanje-Portugal, Duitsland-Zweden etc. Wel ongelofelijk dat Nederland er niet bij is als je sommige teams ziet spelen zeg. Nog maar twee jaartjes te gaan en dan staan we er weer, want bijna half Europa mag tegenwoordig meedoen met het EK. Dat was in 1992 nog eens anders met slechts 8 landen!

Over twee weken vlieg ik alweer naar Parijs voor een internationale paleontologenconferentie! De volgende blog zal dus uit Parijs komen aangenomen dat het internet een werkt.

Doei,

Adiël

 

 
woningmarkt PDF Print E-mail
zondag, 10 juni 2018 20:55

Hallo allemaal,

Welkom voor deze nieuwe blog vanuit een zonnig California, want het heeft hier al een maand of twee niet geregend. Zo af en toe zit ik buiten, maar voor je het weet ben je weer eens verbrandt met de wind hier aan de kust. Het is leuk wonen hier, ook al is de huur ongeveer drie maal zo veel als in Florida en nog iets meer dan in Ohio. Vorig jaar zijn we verhuisd van één appartement naar een andere binnen hetzelfde gebouw omdat de huisbazin ineens besloot het te verkopen om veel geld te verdienen. Dat appartment is voor een recordbedrag van bijna een half miljoen verkocht voor ongeveer 70 m2 in de opgeblazen woningmarkt hier en voor een veel hogere huur weer aangeboden! Gelukkig lukte het om een ander appartment te vinden met een huisbaas die niet aan verkopen zou denken, ook al was de huur 7,5% hoger. Nu kregen we vorige week het bericht dat de beste man toch aan verkopen is gaan denken onder druk van zijn kinderen. We zijn dus op zoek gegaan en hadden bijna een nieuw plekje verder weg gevonden voor een relatief goede prijs, maar andere mensen waren net een aantal uren sneller met hun papierwerk. Even later hoorden we dat we toch nog langer kunnen blijven in ons huidige appartement, maar wel op maandbasis in plaats van een contract voor een jaar. Het lijkt er dus op dat we nog even hier blijven (gelukkig) want verhuizen kost heel veel tijd en ook geld, zeker als we elders zouden gaan wonen.

alt

Cristina had een puzzel van 550 stukjes gescoord op de krabben- en kreeftenconferentie in DC. Die was heel snel af vorig weekend, vooral door haar overigens.

Na de conferentie in Washington DC ben ik weer gewoon aan het werk geweest, overigens op deeltijdbasis op papier vanaf begin van deze maand om een nieuw contract te kunnen rekken tot ergens volgend jaar. Ik werk deels vanuit huis om de knie te ontzien en om reistijd te besparen (bijna 1,5 uur per dag). Het gaat overigens beter met de knie de afgelopen weken heb ik het idee. Nu mijn baas weer terug is van veldwerk en ook een studente door gaat met haar onderzoek tot begin juli, ben ik een aantal dagen per week op het kantoor om zo ook een beetje in beweging te blijven. Zo werken we bijvoorbeeld verder aan een beursvoorstel en een manuscript Panamese mollusken samen met een andere studente. Daarnaast heb ik nog allerlei projecten lopen die ik deze zomer graag wil afronden. Daar heb ik ook alle tijd voor want er staat alleen een conferentie ik Parijs gepland begin juli voordat ik Nederland aan doe. Als het sollicitatieseizoen weer eenmaal begint, dan staat het uiteraard goed als er veel verzonden is naar wetenschappelijke tijdschriften. Natuurlijk zit er nog veel meer in de pijplijn, maar manuscripten die alleen in voorbereiding zijn betekenen niet zoveel op papier, want het kan soms nog jaren af zijn alvorens ze af zijn. Tot over twee weken met meer nieuws!

Doei,

Adiël

 

Laatst aangepast op zondag, 10 juni 2018 20:58
 
congres Washington DC PDF Print E-mail
zondag, 27 mei 2018 23:44
Hallo,
 
Een verlate blog. Door de conferentie in Washington is het erbij in geschoten vorige week. De weken voor de conferentie stonden in het teken van hard werken aan een aantal manuscripten. Samen met een groot team zijn we inmiddels al een aantal jaren bezig aan review artikelen over rovers en hun prooi in de vroege oceanen. We zouden een heel eind moeten komen deze zomer als iedereen tenminste op tijd is. Daarnaast ben ik weer bezig geweest met een beursvoorstel net zoals begin van het jaar. Dat gaat in juni afkomen hopelijk. Daar is ook alle tijd voor want heb normaal gesproken geen studenten die begeleiding nodig hebben voor onderzoek. Maar dit keer heb ik er wel eentje die doorgaat in juni.
 
De zomer staat nu min of meer vast. In juli ga ik eerst naar Parijs en daarna door naar Nederland tot ergens eind augustus. Vanuit Nederland kan ik prima werken en zo af en toe vrienden en familie bezoeken in de vrije tijd, mijn vaders verjaardag bijwonen, en wie weet dichtbij zijn als mijn broertje vader wordt.
 
Inmiddels komt er ook een nieuw werkcontract aan voor na de zomer, waarmee ik nog een klein jaartje door kan hier aan de University of California Berkeley, zodat Cristina en ik allebei klaar zijn volgende zomer. En misschien ga ik nog wat lesgeven in de herfst, maar dat is nog even afwachten.
 
Afgelopen week heb ik mij eerste Crustacean Society conferentie van 4 dagen inclusief veldwerk bijgewoond. Normaal gesproken kan ik niet bij dit congres zijn omdat het geld al is besteed aan een andere conferentie of het is te ver weg ergens in Azië. Dit keer hadden mijn proefschrift-adviseurs van jaren geleden, Rodney Feldmann en Carrie Schweitzer, geld gekregen om studenten en postdoc financieel te ondersteunen. Dat heeft zeker een aantal extra mensen aangetrokken waaronder ondergetekende. Elke drie jaar ga ik wel naar een conferentie over fossiele krabben en kreeften maar deze conferentie ging vooral over levende kreeftachtigen. Gevolg is dat ik een hoop heb kunnen leren en diverse nieuwe mensen heb ontmoet die ik alleen van de literatuur kende. Bovendien heb ik met twee praatjes hopelijk weer een breder publiek kunnen bedienen. Het was dus een leuke, nuttige en redelijk kleine conferentie met ca. 265 mensen. 
alt
Een gebouwtje verderop van de locatie waar de eerste dag van de conferentie was. Ter voorbereiding op mijn eerste presentatie want die was ca. 20 min later...
 
Helaas heb ik niet mee kunnen doen met het veldwerkje naar de kust van Virginia op zaterdag. Mijn knie was niet al te goed tijdens de conferentie en wilde niet 18 personen vertragen. Dat bleek achteraf een goede keuze te zijn want de dag erop kon ik een stukje meer. Voor vertrek in de middag heb ik met Cristina het Lincoln Monument, Washington Monument en de Mall bezocht met zicht op de musea en het Capitol. Er bleken tijdens dit Memorial Weekend overigens ook ca. 900.000 motorrijders te zijn die rondscheurden rondom de Mall. Aardig om te zien maar het was erg druk en moeilijk om ergens met het openbaar vervoer te komen. 
 
alt
Bij het Lincoln Monument, een belangrijke Amerikaanse president uit de 19e eeuw.
 
De dagen voor de conferentie zijn we samen naar het National Gallery of Art geweest. Helaas waren veel Nederlandse schilderijen niet te zien overigens vanwege een renovatie, maar er waren er nog veel over hoor, waaronder enkele Rembrandts en Van Goghs. Ik vond de landschapschilderingen een stukje mooier, waaronder eentje van de Niagara watervallen en een ander met bizons. De dagen erna ben ik naar het Natuurhistorisch Museum gegaan om gedurende twee dagen ca. 100 fossiele kreeftachtigen te fotograferen met mijn nieuwe camera. Foto’s zijn redelijk gelukt!
 
Tijdens de conferentie kreeg ik nog een leuk bericht. Heb een geldbeursje gescoord om voor een week naar het American Museum of Natural History in New York te gaan om een deel van de collectie te bestuderen ergens later in het jaar. Leuk!
 
Tot over twee weken!
Adiël
 
 
Ouders op bezoek PDF Print E-mail
zondag, 06 mei 2018 23:18

Hallo,

Alweer bijna twee weken geleden op woensdagavond ben ik mijn ouders vanuit het werk komen ophalen. Via IJsland kwamen ze in de avond aan in San Francisco. Cristina was die week weg naar een conferentie in Nebraska dus het was rustig tot dan toe. Met het openbaar vervoer zijn we aangekomen in Albany en gelijk even naar de Chinees toe, want gegeten moest er worden alvorens in bed te stappen. De volgende dag was het bijkomen voor hen, plannen voor de rest van hun verblijf en boodschapjes doen. Ze wilden graag naar Yosemite National Park drie uur hier vandaan dat weekend. En zo zijn ze dan op vrijdag al vertrokken voor drie dagen. Zonder mij overigens want mijn knie is nog steeds herstellende en veel lopen gaat helaas nog niet, wat erg balen is. Cristina en ik gaan er nog wel een keertje naar toe later dit jaar of volgend jaar. Zondag was iedereen er weer: Cristina van de conferentie en mijn ouders van het nationale park. Toen was het ineens druk ons appartement met vier personen. Op maandag zijn we naar de univesiteit gegaan om mijn en Cristina’s werkplaats te laten zien, en de universiteit en de gelieerde botanische tuin te verkennen. Na de eerste activiteit ben ik in mijn kantoor blijven plakken vanwege bovengenoemde reden. Dinsdag ben ik wél de hele dag meegeweest naar Moss Landing, waar we een boottocht van 2,5 uur hebben gemaakt en 10+ bultrugwalvissen gespot hebben (naast de vele kwallen, otters en zeeleeuwen). Als enorme toegift kwam er nog een walvis onder de boot door zwemmen op de weg terug naar de wal. Het blijft mooi en was zeker een van de hoogtepunten. Diezelfde middag zijn we doorgereden naar Monterey en iets ten zuiden daarvan om de mooie rotskustlijn te bekijken, deels gehuld in witte en roze bloemen, bomen, (veel te tamme) vogels en eekhoorns, en zeeleeuwen. En zo vloog de week voorbij want de dag erna zijn we naar de rozentuin in Berkeley geweest, mijn oude woonplaats en nog enkele overzichtspunten van de omgeving. Dat was overigens ook mijn 35e verjaardag; voor het eerst in tien jaar heb ik die in bijzijn van mijn ouders kunnen vieren. De appeltaart was bijzonder goed overigens. De dag erna zijn mijn ouders in de beruchte Alcatraz gevangenis beland (vrijwillig nog wel), weer vrijgelaten en daarna doorgelopen naar de rode Golden Gate Bridge. Vrijdag was een rustigere dag voor hen met inpakken en zaterdag heb ik ze weer afgezet bij het vliegveld in San Francisco, met de auto ditmaal.

alt

Dit krijgt nog een walvisstaartje...

alt

Pannenkoeken op mijn 35e verjaardag. Foto: Cristina Robins

Het was een speciale vakantie aan de ene kant ook al kon ik niet al te veel doen, maar aan de andere kant kregen we in het eerste weekend te horen dan een oom is overleden na zes weken in het ziekenhuis te hebben gelegen. Je kan je voorstellen dat dit nieuws een heel andere draai aan de vakantie heeft gegeven. We hebben gezamelijk naar de rouwdienst kunnen luisteren in de nacht van woensdag op donderdag.

De komende twee weken ga ik weer normaal aan het werk. Mijn studenten zijn allemaal al klaar met hun onderzoek want het semester is zo goed als afgelopen. Daarom gaat de volledige focus op mijn eigen onderzoek met collega’s en het schrijven van beursvoorstellen. Twee relatief kleine maar competatieve beursvoorstellen om twee museums te bezoeken volgend academisch jaar zijn in behandeling; daar hoop ik meer over te horen deze maand. Over twee weken zitten we al in Washington DC voor een conferentie over kreeftachtigen, maar meer daarover in de volgende blog.

Doei,

Adiël

 
CalDay PDF Print E-mail
maandag, 23 april 2018 05:39

Hallo iedereen,

Na de avonturen in de vorige blog is het normale postdocleventje opgepakt, met vooral hard werken aan manuscripten samen met collega’s. Zo is een revisie over competitie tussen soorten in de oceanen vandaag de dag en in het verre verleden samen met mijn supervisor verstuurd. We wachten weer rustig af wat de reviewers er deze keer van vinden. Bovendien zijn enkele reviews afgemaakt om collega’s te helpen om hun werk nog beter te maken (wat gewoon vrijwilligerswerk is overigens, maar dat hoort erbij). En daarnaast zijn enkele andere wetenschapsverhaaltjes weer een stukske verder en verstuurd naar collega’s. Veel progressie dus!

Wellicht het leukste van de afgelopen twee weken was het feit dat Cristina’s werk in het prepareerlab hier in Berkeley in het nieuws is geweest. Samen met studenten worden vele fossielen van 15-20 miljoen jaar oud blootgelegd, waaronder walvissen, haaietanden, schelpen en zelfs een deel van een krab. Het meest uitgebreide nieuwsbericht is hier te lezen, maar het is ook op de landelijke CNN verschenen.

Een aantal dagen later na het nieuwsbericht van afgelopen week was het CalDay, de jaarlijkse open dag van de universiteit. Vorige jaren heb ik geholpen bij een tafel met fossielen van ongewervelden, maar dit jaar heb ik een praatje mogen geven over roofdieren in de oceaan van vroeger. 15-20 geinteresseerde mensen waren er, die ook nog een heel aantal vragen hadden. Het zijn mensen zonder (veel) wetenschapsachtergrond dus het was vooral mijn doel om een leuk verhaal te vertellen zonder al te veel details maar met een wetenschapssausje. Dit soort praatjes zijn altijd leuk om te doen!

alt

In de middagpauze zijn de fossielen goed te zien tijdens CalDay. Andere mensen aangesloten bij diverse museums van de universiteit hadden diverse bestaande dieren en planten tentoongespreid.

In het vorige blog stond het al even kort, maar mijn knie blijft me problemen geven en kan niet al te veel lopen op het moment zonder dat ik hem ga voelen vroeg of laat. Heb zelf een praatje bij een universiteit in de buurt moeten afzeggen helaas. Daarom heb ik vooral de taxi naar het werk genomen samen met Cristina. Niet een normale taxi, want dat is erg duur, maar een auto van een particulier die met een appje te bestellen is. Afgelopen maandag ben ik daarom na verwijzing van de dokter maar eens naar de fysiotherapeut gegaan. Maar mijn knie had toevallig net een goede dag en ben met enkele rek- en strekoefeningen naar huis gestuurd en hoefde niet weer te komen. Toch gaat het nog niet echt beter. Het herstel gaat waarschijnlijk een aantal maanden duren aangezien dezelfde knie twee jaar geleden ook al problemen gaf voor een tijdje.

Hopelijk gaat het deze week beter, want mijn ouders komen op woensdagavond aan in San Francisco voor een vakantie rondom mijn verjaardag. Daar zie ik erg naar uit en zij hebben zeker een vakantie verdiend, maar ik zal helaas een stuk minder (mee) kunnen doen dan dat ik had gehoopt. Over twee weken meer over het bezoek van mijn ouders. Tot die tijd flink doorwerken en alles in gereedheid brengen in het appartement. Cristina heeft een conferentie en zal pas halverwege het bezoek terugkomen.

Tot over twee weken!

Doei,
Adiël

 
Veldwerk in ZW VS PDF Print E-mail
maandag, 09 april 2018 01:09

Hallo iedereen,

Vanuit een zonnig Californië welkom bij deze nieuwe blog! Bij de vorige was ik in Arizona blijven steken tijdens het begin van het veldwerk in het zuidwestelijke gedeelte van de VS met vele promovendi en een aantal professoren. Vanuit het eerste hotel vervolgens naar de Barringer Meteor Crater gereden waar ca. 50.000 jaar geleden een steentje naar beneden is komen vallen en een krater van ca. 1.6 km breed achterliet. Mijn pet is daar ook achtergebleven vanwege de harde wind. Ik weet waar ie ligt, dus volgende keer kom ik hem weer ophalen :). Kort daarna naar Petrified Forest National Park. Niet alleen hebben we de hoogtepunten van dat park gezien (voor mij voor de 2e keer binnen twee jaar alweer), maar ook een rondleiding gekregen in de collectie van een promovendus ter plaatse. Vooral de gekleurde aardlagen in het park blijven indrukwekkend om te zien; ik zou daar best een dagje willen blijven zitten om te kijken.

alt

Keihard, letterlijk want deze fossiele boomstammen bestaan nu uit silica (net zoals veel zand op stranden).

Hotelkamer in voor het laatst, en de dag erop naar een steengroeve (Kinney) in New Mexico, met zeer mooi plantenmateriaal dat we verzameld hebben voor de collectie van het UCMP museum! Tentje opzetten daarna en in de ochtend werden we gegroet door een heuse roadrunner! Vervolgens naar de Carlsbed Caverns in New Mexico (ook bekend terrein voor mij). De lift deed het niet dus zijn we helemaal naar beneden en weer terug gelopen. Het is één van de grootste grottenstelsels ter wereld dus het duurde uren eer dat we er weer uit waren. Na een ritje naar Texas en een korte stop onderweg bij rifgesteente, was de luxe voorbij (geen douches meer) beginnend met het tenten opzetten in het Guadaloupe Mountains National Park in het westelijke gedeelte van Texas op behoorlijk hoogte (~1300 m). Het was meteen een stuk kouder in de avonden en nachten met temperaturen net iets boven het vriespunt, ook geholpen door de felle wind. Het opzetten van tenten in de hagel was niet ideaal. De volgende dagen hebben we de rifgesteenten van Perm ouderdom gezien middels lange wandelingen en daarna korte stops met spectaculaire gesteentelagen met bewijs van aardverschuivingen en wellicht aardbevingen. Het Guadaloupe Mountains National Park zelf is een nationaal park dus verzamelen was er niet meer bij. Na drie nachten weer inpakken en op weg terug naar Arizona, naar het Organ Pipe Cactus National Monument dat op de weg lag en waar het een stuk warmer was. Dit park in de Sonora woestijn is bijzonder, met al die metershoge cactussen, maar er waren ook zwarte weduwspinnen, schorpioenen en woestijnratten. Behalve in mijn tent uiteraard. De volgende dag op weg naar de Mecca Hills in zuidelijke Califonië, precies bovenop de beruchte San Andreas breuklijn. Daar had ik samen met een promovendus net voor het veldwerk nog een presentatie over gegeven voor de klas. Schitterende wandeling gemaakt door de enorm wijde en nauwe kloven met ladders en zelfs nog een ratelslang en vleermuizen gezien. De dag erop weer helemaal terug naar Berkeley, wat nu precies een week geleden is. Je ziet veel in het veld en dat soort ervaring kun je nergens anders opdoen. Bovendien is het een avontuurtje dus ik ga graag mee bij dit soort gelegenheden.

alt

Toch leuk wakker worden in het Organ Pipe Cactus landschap.

Het veldwerk heeft echter wel z’n sporen nagelaten want verkoudheid, een onwillige knie en later in de week buikproblemen zorgden ervoor dat ik een aantal dagen vanuit huis heb gewerkt afgelopen week. Tijdens het veldwerk komt van ‘normaal’ werken minder uiteraard, al heb ik wel veel kunnen lezen op de lange reizen van kampeerplaats naar kampeerplaats. Ondanks de ongemakken toch behoorlijke progressie geboekt in de afgelopen week en een revisie van een manuscript is bijna klaar. Over twee weken ben ik er weer! Dan hoop ik ook een aantal extra foto’s online gezet te hebben van de reis.

Doei,

Adiël

Laatst aangepast op maandag, 09 april 2018 01:14
 
Op reis naar het zuiden PDF Print E-mail
zondag, 25 maart 2018 05:39

Hallo iedereen,

 
Hier volgt een blogje vanuit een andere staat, maar later meer daarover. Afgelopen weken was het vooral werken aan een revisie die in april af moet kunnen geraken. Sterker nog, daar is vandaag ook nog aan gewerkt. In mijn vrije tijd ben ik samen met Cristina bezig met een verhaaltje over twee fossiele kreeften uit Spitsbergen als onderdeel van een veel groter verhaal met collega's in Europa, wat ook volgende maand af gaat komen. Helaas niets meer gehoord van permanente banen waarop gesolliciteerd is, dus we blijven waarschijnlijk nog een tijdje wonen in Californië. Dat is ook zeker geen ramp.
 
Het schema voor de zomer begint langzaamaan duidelijk te worden. Eind mei gaan we naar een conferentie over bestaande en fossiele kreeftachtigen in Washington DC. Een schitterende netwerkgelegenheid. Daarvoor heb ik een geldbeursje mogen ontvangen die binnen was gesleept voor studenten en postdocs door mijn vroegere proefschrift-adviseurs in Ohio, Rod Feldmann en Carrie Schweitzer. Daarnaast hoop ik in juli naar Parijs te gaan voor een grote paleontologische conferentie en daarna Nederland aan te doen. Maar zo ver is het nog lang niet.
 
Om een beetje in conditie te komen voor het veldwerkje in deze lentevakantie voor studenten, ben ik extra gaan fietsen in de weekenden naast het naar het werk fietsen. Vooral afgelopen weekend flink doorgetrapt op sommige rechte, vlakke stukken. Tot mijn verbazing voelde ik de achterkant van mijn bovenbenen de dag erop, wat heel lang geleden moet zijn geweest. Dat leek niet te komen door enkele bovenlichaamoefeningen in de sportschool na het fietsen. Het was wel lekker hoor dat fietsen op een breed loop/fietspad langs het water met uitzicht op de baai, een mooie woonwijk met bloemen en echte haven. 
 
Vandaag, zaterdag 24 maart, zijn we helemaal van Berkeley naar Kingman in Arizona gereden. Dat was een ritje vanaf 8 uur tot ca. 17:30 uur. We zijn in vier auto's met zestien personen. Morgen gaat het echte veldwerk beginnen. Nou ja, een dagje Petrified Forest National Park. Paleontologisch zeer verantwoord maar niet erg inspannend. De komende week gaan we door naar New Mexico, Texas en weer terug via zuidelijk Californië. Met de progressie van het veldwerk worden de voorzieningen ook steeds minder, want van hotelovernachtingen worden het kampeernachten met voorzieningen en dan zonder toiletten in de laatste nacht. 
 
Tot over twee weken met foto's van het veldwerkje.
 
Groeten,
Adiël
 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Volgende > Einde >>

JPAGE_CURRENT_OF_TOTAL