|
Geschreven door Adiël Klompmaker
|
|
maandag, 22 december 2008 03:11 |
|
Naast darten en naar de sportschool gaan, berijdt ik zo af en toe ook mijn mountainbike. Dat begon jaren geleden toen ik een jaar of 17 oid was. Bij Appel in Oosterwolde heb ik toen een B1 mountainbike gekocht. Daar heb ik jarenlang mee door de bossen gereden rondom ’t Loo. Vooral de route van tussen ’t Harde en Wezep langs de A28 snelweg heb ik veel gereden. Het parcours is daar enigszins heuvelachtig en het is een leuk stukje. Ergens rond 2000-2002 is het parcours echter onderbroken toen de route achter landgoed ’t Loo werd afgesloten. Ook verderop richting ’t Harde is de route afgesloten.Op de weg heb ik echter meer kilometers gemaakt. Vooral het rondje Dellen (’t Loo, ’t Harde, Dellen, Wezep rondje) heb ik vaak gereden. Dat is 28,6 kilometer en binnen een uur was haalbaar als ik een beetje getraind had. Op dat parcours ligt ook de Wolberg (tussen ’t Harde en de Dellen), een klimmetje van een meter of 40-60. De top ligt op ongeveer 61 meter. Die heuvel beklimmen en dat 33 keer op een middag is een leuk iets om de conditie een beetje bij te schaven. Sinds dat ik in Amerika zit, heb ik een andere mountainbike (Giant) met schijfremmen. Die gebruik ik overal voor (o.a. supermarkt en om naar de uni te rijden). In de lente, zomer en herfst hoop ik daar wat tochten mee te maken. |
|
Laatst aangepast op maandag, 22 december 2008 03:12 |
|
|
Geschreven door Adiël Klompmaker
|
|
maandag, 01 december 2008 03:37 |
Ergens in 2003 ging ik voor het eerste naar de sportschool (Derk’s Gym in ’t Harde). En daar kwam ik binnen met mijn tengere lijf lopend tussen allerlei spierbonken. Wat zou er van mij worden en zouden al die krachtpatsers zo geboren zijn? Nee dat dacht ik toch niet. Oefening baart kunst en maar snel aan de machines zitten.
Eigenlijk was het best spannend al die verschillende toestellen en al die nieuwe oefeningen. Er maar flink aantrekken de eerste keer. Het was me wel aangeraden om het niet het maximale te geven de eerste keer en dat heb ik ook niet gedaan. Bankdrukken, de biceps even testen en de borstspieren niet te vergeten. Voelde allemaal prima tot in de avond toen het vreemd en echt gespannen begon aan te voelen. Ik kon er zelfs niet van slapen in eerste instantie. De volgende dag kon ik beide armen niet strekken en ik voelde de ‘spieren’ heel goed. Na een weekje was het weg.
Begrijp me goed, ik probeer niemand bang te maken voor de sportschool. Doe alleen heel erg weinig de eerste keer vooral als je dat soort inspanningen niet gewend bent. Beter te voorzichtig beginnen dan andersom.
Na een paar weken kon ik het toch niet laten en ben ik maar weer eens gegaan en toen elke week meestal tweemaal. Natuurlijk heb ik het rustiger dan rustig opgebouwd en zo ging ik week in week uit sterk vooruit. Procentueel gezien maakte ik veel grotere sprongen dan de krachtpatsers om me heen. Twee dagen nodig om je spieren te laten herstellen en om de meestal lichte spierpijn kwijt te raken.
In het jaar dat ik het heb gedaan, bleek ik sprongen te maken en was dramatisch slecht in bankdrukken ten opzichte van anderen. Maar als het ging om de rug kon ik op een bepaald moment meer dan mijn eigen gewicht naar beneden trekken. Komisch genoeg moest ik daarbij wel geholpen worden om met dat gewicht op de zitpositie te belanden. Daarna kon de oefening pas starten. Ook de armen gingen heel aardig. De benen vind en vond ik niet echt belangrijk, die gebruik ik al om me van het ene naar het andere toestel te verplaatsen.
Maar wat er nu allemaal aan is? Het is vooral het jezelf proberen te verbeteren. In het begin is dat heel makkelijk, maar hoe langer je bezig bent hoe moeilijker het is. Je hebt je plafond bereikt en je kan een andere trainingsmethode proberen om verder te komen. Ieder doet het op zijn eigen niveau en vergelijk onderling is zinloos. Eigenlijk draait helemaal niets om hoeveel je wel niet aankan qua kilo’s. Iemand met meer gewicht zal bijna altijd van een licht iemand winnen en ook hoeveelheid training telt. Het gaat echter om verhoudingen van het lichaam. Iemand die tegen overgewicht aanzit kan trainen als een beest, maar het resultaat is niet heel snel zichtbaar. Een tenger iemand daarentegen heeft groot voordeel. Vooruitgang is te zien! Met moet er niet al te veel van voorstellen, maar ook bij mij was het te zien, haha. En het is natuurlijk ook leuk dat je resultaat ziet als je iets doet.
Is dat dan allemaal niet erg gevaarlijk en loop je niet snel een blessure op? Je zet je spieren natuurlijk flink onder druk en je gaat tot het gaatje meestal. Ik had er geen last van en liep een andere blessure op aan mijn duim waardoor ik halverwege 2004 moest stoppen. De duim had ene opdoffer gehad op het scharnierpunt en dat duurde en duurde. In de ijskast met de sport…
Tot in 2008 toen ik in Amerika belande. Aan de Kent State University hebben ze namelijk een sportcentrum dat gratis toegankelijk is voor alle studenten. Basketbal, zwemmen, wandklimmen, squashachtige sporten, maar ook een fitness gedeelte zijn aanwezig. Inmiddels is het de duim helemaal in orde en dus ben ik maar weer naar de sportschool gegaan. Eerst lopend en later met de mountainbike toen ik die had gekocht. Heerlijk om weer veel vooruit te gaan want ik kon natuurlijk weer bijna bij 0 beginnen. Ik probeer nu 1,2 keer per week te gaan. Ze hebben er enorm veel toestellen (wel twee voor elke oefening en ga je op de juiste tijd dan kun je een bepaalde volgorde aanhouden. Alles is aangegeven in ponden (iets minder dan een halve kilo) dus het is soms nog even omrekenen, maar het went ook wel. Aanleg heb ik niet, dus niemand zal schrikken als ik weer in Nederland ben.
|
|
Laatst aangepast op maandag, 01 december 2008 03:52 |
|
Geschreven door Adiël Klompmaker
|
|
zondag, 31 augustus 2008 18:01 |
Eén van mijn grootste hobbies is darten! Gezellige kroegsport of een serieuze sport? Dat verschilt heel erg per persoon. Darten is heel leuk, maar is ook een psychologisch spelletje voor de mensen die het regelmatig beoefenen. Hoe ga je met de wetenschap om als je één pijl hebt om nog in de match te blijven? Het blijft opvallend dat hele volkstammen in met name GB en in NL aan de buis gekluisterd zitten voor twee mannen met elk drie pijlen. Het toverwoord is spanning!
Begin
Zoals zoveel mensen in Nederland kwam ik in aanraking met de dartssport in 1998 toen de finale van de Embassy in het Britse Frimley Green werd uitgezonden. Deze finale ging tussen de Nederlander Raymond van Barneveld en de Welshman Ritchie Burnett. 'Barney' won met 6-5 na een enorm spannend duel. Een jaar later versloeg Barney de Engelsman Ronnie Baxter met dezelfde cijfers. Deze jaren betekenden de doorbraak van de dartssport in Nederland. En ook voor mij persoonlijk want ergens in 1999 kocht ik mijn eerste dartbord en niet te vergeten mijn eerste pijlen. 
Zelf
Waar ik vooral darts is op mijn kamer in Nederland. Daar hangt een prachtig dartsbord (Blade III) die al redelijk begint te verslijten. Het is een welkome afleiding om je even niet te hoeven concentreren op alledaagse dingen zoals studie en werk. Heel af en toe gooi ik ook een pijltje in een café. En kan die Adiël dan een beetje een pijltje werpen of niet? Ach, dat is maar net wat je goed noemt. Heel soms vliegen er toevallig drie pijlen in de triple twintig, maar daar blijft het wel bij  . Ik heb niet een vaste hand en tril van nature een beetje en ben absoluut geen natuurtalent. Hoe dan ook, het blijft enorm leuk om het toch weer te proberen.
Wedstrijden?
Nu ben ik niet professioneel actief, noch ben ik als amateur actief. Deelname aan dartswedstrijden doe ik heel af en toe. Met name aan het jaarlijks terugkerende dartstoernooi van de Utrechtse Geologische Vereniging, de studievereniging voor Aardwetenschappers aan de Universiteit Utrecht, wilde ik nog wel eens meedoen. Dat was een koppeltoernooi die ik een keer of vijf samen met Koen Kooper heb gespeeld. Tactics was het spelletje dat telkens werd gespeeld en tweemaal mochten we de soms niet aanwezige troffee omhoog houden en de duidelijk zwaardere fles Bokma. Laat ik zeggen dat ik meer tevreden was met de troffee. 
Kijken en bijwonen darttoernooien
Naast het zelf gooien is het natuurlijk prachtig de topspelers aan het werk te zien. De TV is daar prachtig voor en kijk vele dartswedstrijden. Het mooie van het spelletje is dat het zo kan omdraaien en dat maakt het spannend. Ook heb ik enkele malen een dartswedstrijden live gezien in Hengelo (Masters of Darts 2005 + 2007) en eenmaal in Utrecht (World Darts Trophy, 2006). Mooi om eens mee te maken en ik kan het iedereen aanraden.
Darten, probeer het eens: het is leuker dan het lijkt!
|
|
Laatst aangepast op dinsdag, 02 september 2008 23:27 |
|
|
|
|
|
|
